Romeins ijzerkruid
(Sideritis romana) staat in Engelstalige landen bekend als
simplebeak ironwort en is een eenjarige of kortlevende kruidachtige plant uit de lipbloemenfamilie
(Lamiaceae). Diens wetenschappelijke naam,
romana, is Latijns en betekent 'van Rome' en dus is de Nederlandse naamgeving Romeins ijzerkruid een goede keuze.
Romeins ijzerkruid groeit in het wild in het westelijke en centrale Middellandse Zeegebied, voornamelijk Italië, Zuid-Frankrijk, Spanje, Portugal, Malta, Kroatië, Montenegro en delen van de Balkan). De plant houdt van droge, rotsige, kalkrijke bodems op zonnige plekken, vaak in garrigue, maquis of langs wegen en hellingen. Garrigue is een biotoop met een vegetatie die vooral bestaat uit grassen en lage planten. De vegetatie groeit op vlakke grond en is verwant aan de maquis, dat op zijn beurt een biotoop is met een mediterrane, sclerofylle vegetatie (houtachtige planten met kleine, harde, groenblijvende bladeren) van struiken. Deze struwelen komen voor op Corsica en Sardinië, maar worden ook elders op de kusten van de Middellandse Zee veelvuldig aangetroffen.
Deze soort ijzerkruid is een vrij kleine, bossige plant die meestal tussen de 10 en 40 centimeter hoog zal zijn. Romeins ijzerkruid is in het bezit van wollige of behaarde stengels en bladeren, wat typisch is voor veel soortgenoten. De bladeren zijn eenvoudig, breed en variëren qua vorm van ovaal tot lancetvormig.
Romeins ijzerkruid bloeit met kleine gele bloemen die in kransen rond de stengel staan, vaak met een paarsachtige tint in sommige varianten.
Het hele plantje heeft een aromatische geur, die licht kruidig en harsachtig is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten